به نام دوست

گفتم که روي خوبت از ما چرا نهان است؟

                  گفتـا تـو خـود حجـابي ،ور نـه رخــم عيـان است

گفتم :فراق تا کي ؟گفتا که تا تو هستي

                 گفتم:نفس همين است ؟گفتا سخن همان است (1)

باران نباريد ، چشمه ها نجوشيد ، سالها آمدند و رفتند، اما ابري نيامد 

 وباراني نباريد ..در جستجوي آب گوشها تيز شده بود ..

 به ناگاه صدائي شنيده شد:

  ( تا باراني نشويد ، باران نمي بارد )..! 

 برخي گفتند : از بي حوصلگي است ،

برخي گفتند: هزيان تشنگي است ..

اما نباريدن باران و تشنگي ، نه هزيان گوئي بود

 و نه از بي حوصلگي ..چاره اي نبود ،

بايد باراني مي شدند ،تا باران ببارد..(2)

 وقتي ابر هاي تيره ،چهره خورشيد را پوشانده و دشت و دمن

 از دست بوسي آفتاب محروم گرديده، وسبزه و گل از دوري

مهر عالم تاب پژمرده است ، چاره چيست ؟

زماني که عصاره آفرينش وخلاصه خوبي ها و آيينه زيبائي ها

رخ در نقاب غيبت کشيده، و جهانيان از فيض حضور او

بي نصيب مانده اند چه مي توان کرد؟

گل هاي باغ چشم به راهند تا سايه باغبان مهربان را بر سر خود ببينند

واز دستان پر مهر او آب حيات بنوشند ودلهاي مشتاق ، بي تاب

 چشم هاي اويند، تا عنايت شور آفرين او را لمس کنند،

  و اينجاست که « انتظار »شکل مي گيرد .

آري ، همه منتظرند تا او بيايد و سبزي و

نشاط را به ارمغان آورد. 

انتظار ، چشم به راه بودن است واين چشم به راهي به تناسب بستر

 و زمينه آن ارزش پيدا مي کند و آثار و پيامد هايي دارد .

انتظار تنها يک حالت روحي ودروني نيست بلکه از درون به بيرون

 سرايت مي کند و حرکت واقدام را مي آفريند

به همين دليل است که در روايات ،

 انتظار به عنوان يک عمل و بلکه بهترين اعمال ،

 معرفي شده است  (3)

بنا بر اين انتظار با نشستن و دست روي دست گذاشتن نمي سازد .

انتظار با چشم به در  دوختن و حسرت خوردن ، تمام نمي شود ،

بلکه در حقيقت انتظار ، حرکت ونشاط و شور آفريني نهفته است.

آنکه در انتظار عزيزي است، سر از پا نمي شناسد ودر تلاش است

 تا خود ومحيط اطراف رابراي آمدن مهمان آماده کند

و موانع حضور او را بر طرف سازد.

اما چه بايد کرد؟

براي اينکه ظهور نزديک شود

 چه کارهايي بايد انجام داد؟

برخي از مفهوم انتظار چنين برداشت کرده اند که :

بايد زمينه ظهور را مهيا کرد.

وچون در روايات آمده است که هر گاه جامعه پر از فساد و تباهي شده

 باشد ،امام عصر (عج)به جهت اصلاح جامعه ظهور خواهد کرد ،

 پس بايد در ترويج تباهي وفساد  در جامعه قدم برداشت ، تا با

شيوع فساد ،زمينه ظهور را فراهم سازيم !

وبر اين باورند که نبايد با فساد مبارزه و آن را منع کرد.بلکه بايد کاري

کرد تا جهان پرازبي عدالتي ، فساد و گناه  شود تا حضرت براي

پاکسازي دنيا از تباهي و برقراري عدالت به طور يکسان در تمام

جامعه قيام کنند.

اما اگر اندکي تأمل و تفکر در قرآن داشته باشيم ،

خواهيم ديد که اين انديشه، درست در مقابل  ديدگاه قرآن

واهل بيت(ع)  است.آنجا که در قرآن و روايات امر به معروف و

 نهي از منکر را از وظايف حتمي هر مسلمان مي دانند.

و بنيانگذار جمهوري اسلامي چه زيبا اين انديشه را نقد نموده اند،

 مي فرمايد:

« ما اگر دستمان مي رسيد ،اگر قدرت داشتيم ،بايد برويم تمام

ظلمها و جور ها را از عالم برداريم تکليف شرعي ماست،

 منتها ما نمي توانيم . آيا ما بر خلاف آيات شريفه قرآن

 دست از نهي از منکربر داريم؟  دست از امر به معروف بر داريم؟

و توسعه بدهيم گناهان خود را براي اينکه حضرت بيايند؟! » (4)

راستي پس وظيفه ما چيست؟

ادامه دارد...

                                 منابع: 1- فيض کاشاني                     2- اسماعيل شفيعي سزوستاني

                                 3- بحار الانوار،ج 52 ،ص 122      4- صحيفه نور ،ج 20 ، ص 196

           السلام عليک يا ابا صالح المهدي

بيا که باز مرا بيقرار خواهي کرد
          به يک اشاره زمين را بهار خواهي کرد
کمان و تير بگير و به کوي عشق بيا
          عقاب کوه احد را شکارخواهي کرد
سکوت مي شکند تکسوار وادي عشق
          چنانکه در دل صحرا غبار خواهي کرد
هر آنچه موعظه کردم دلم مهار نشد
         بگو براي دل من چه کار خواهي کرد
تو را به هرچه قسم آتش غزل بنشين
         که رازهاي مرا آشکار خواهي کرد

مي خواهم از او بگويم:از اوکه در زيارت آل ياسين در وصفش آمده:

السلام عليک ايها الرحمةالواسة 

سلام بر تو اي رحمت فراگير

از او که خود فرمود:ان رحمةربکم وسعت کل شيء وانا تلک الرحمة

همانا رحمت پروردگارتان همه چيز را فرا گرفته است ومن آن رحمت الهي ام.

همان کسي که سر چشمه رحمت بي کران الهي است وتربيت شده نفخه رحماني

آن پدر مهربان،برادر همزاد،همدل  همراه  وهو که پناه همه است در حوادث هولناک

اما دريغا،دريغا که در گوش ما همواره از قهر او گفته اند وما را از شمشير و جوي خون او ترسانده اند

واز مهر و عشق سر شار او به انسانها کمتر گفته انددر حالي که قهر او ،جلوه اي از مهر نا متناهي اوست

هدف نهائي او رساندن انسان به درجه عبوديت و معرفت الهي و فرا گير سازي مهر و محبت رحماني است

بر خلاف آنچه  برخي انديشيده اند که امام مهدي (عج) با شمشير عدالت دريائي از خون به راه مي اندازد

وبسياري را از دم شمشير عبور مي دهد!

امام عصر (عج)مظهر رافت و رحمت پروردگار است ومانند جد بزرگوارش پيامبر اعظم (ص)،

ابتدا همگان را با بيان روشن  ودلايل آشکار به اسلام و قرآن فرا مي خواند واکثر مردم دعوت آن حضرت را

 پاسخ داده وبه او مي پيوندند

بنا بر اين امام (عج)تنها با مخالفان سر سخت که آگاهانه از پذيرفتن حق سر باز ميزنند وجز با زبان شمشير

نمي فهمند با سلاح بر خورد مي کند نه با همه مردم  

شمشير قهر وانتقام او ،براي از ميان برداشتن معاندان و مستکبراني است که بوئي از مهر و محبت نبرده اند

و فراگير شدن رافت ورحمت الهي را در جهان ،و رسيدن انسان به سعادت را نمي خواهند

آري ،آنان که موانع مهر گستري در جهاند بايد باتجلي قهر الهي از ميان بروند

پس اي برادر و خواهرم ، بيا تا بار ديگر در سايه سار مهر و محبتش ،معرفت وشناخت خويش رانسبت به آن يگانه دوران

وآن امير مهربان ارتقاء بخشيده و دست بردعا بريم و بگوئيم

اللهم هب لنا رافته ورحمته ودعائه وخيره

پروردگارا،بر ما رافت ورحمت و دعا و نيکي آن بزرگوار را عنايت فرما

اللهم عجل لوليک الفرج واجعلنا من انصاره واعوانه

آمين يا رب العالمين

                                                         منابع

                                                               1_مفاتيح الجنان

                                                              2_بحار النوارج 53

                                                              3_نگين آفرينش

                                                يا رب الحجة

                                    بحق الحجة اشف صدر الحجة بظهور الحجة

قال مولانا الحجة:فما يحسبنا عنهم  الا ما يتصل بنا   ممـا نکرهـه و لا نوثره منهـم

..و ما را از ايشان چيزي محبوس نکرده است،مگر اعمال نا خوشايند و نا پسندي از ايشان به ما مي رسد

                                                                                                                                                    بحارج 53 ص 177   

علت محروميت و مهجوري مردم از وجود عنصري و معنوي امامان معصوم (عليهم السلام)بي لـياقتي وا عمال نا شايسـت آنهاست:

اعمـالي که قهر و خشم  الـهي را بر مي انگيزد وتو فيـق بهره گيري از بهتـرين نعمـتهاي الهي را سلب مي کند  .

 آري انحرافات و رفتار هاي ستم گـونه ، ،انسان را  از امام خود دور مي کند چنانچه امام زمان (عج) در اين توقيع شريف به شيخ مفيد(ره)بيان فرمـود ند

به راستي ، خيالي بس وا هـي وبيهوده است  که با آلودگي و گناه آرزوي ارتباط و ديدار با پاک ترين وجود هستي را در سر بپرورانيم از ياد نبريم که استمرار گناه کاري و ارتکاب محرمات الهي ، اگربا پشيماني قلبي  و اشک توبه پاک نگردد،به تدريج انسان را از امام زمان (عج)دور و دور تر مي کند تا جائي که خداي ناکرده

او را در مقابل امامش به جنگ و ستيزه  وا مي دارد چنانچه در کربلا چنين شد

پس دوستان عزيز با اعمال نيک خود و اجتناب از محرمات زمينه ظهور آقامون و فراهم کنيم

شما چه انديشه نموده ايد؟

          *** به نام حضرت دوست ***

قال النبي(ص)اي والذي بعثني بالنبوة انهم لينتفعون به ويستضيئون بنور ولايته کانتفاع الناس بالشمس وان جللها السحاب

بله به خدايي که مرا به نبوت برگزيده ،سوگند  همانا شيعيان از وجود او(امام زمان عج)بهره مي برند واز نورولايت او طلب نورانيت

 مي کنند،همانگونه که مردم از خورشيد پشت ابر بهره مند مي شوند

تشبيه آن حضرت به خورشيد پوشيده باابر به اموري چند اشاره دارد:

1-نور وجود و علم و هدايت به واسطه او مي رسد   چنانچه از روايات معتبر ثابت مي شود که  اهل بيت (ع)  علت غائي ونهائي از ايجاد خلق بوده اند واگر ايشان نبودند ،نور وجود به ديگر موجودات نمي رسيد وبه برکت وشفاعت ايشان است که علوم و معارف بر مردم ظاهر وبلاها از ايشان دفع مي شود پس اگر ايشان   نبودند،مردم به خاطر اعمال زشتشان استحقاق گرفتار شدن به انواع عذاب هاي الهي را مي يافتند

 2-همان گونه که مردم همواره در انتظارند تا خورشيد از پشت ابر به در آيد ونور افشاني خويش را به اوج برساند، شيعيان مخلص نيز در هر لحظه ودر هر زمان منتظر اويند ولحظه اي نيز از او مايوس ونااميد نمي شوند

3- انکار کننده وجود مقدس او با آنکه آثار فراوان وجودي او ظاهر است،همچون کسي است که اصل وجود خورشيد را  به هنگامي که پشت ابر قرار مي گيرد ،انکار نمايد

                                                                                   بحار  ج 52 ص 94

مهر کوي تـو آميخته در خلقـــــــــت ما                      عشق روي تو سرشته است به آب و گل ما

نيست جز ذکر گل روي تو در محفل ما                     نيست جز وصــــل تو چيــز دگري حاصـل ما

                                                                                   حضرت امام خميني (ره)

اين جمعه هم چشم به راه توايم مهدي جان

اللهم عجل لوليک الــــفرج

                            هوالحبيب

ميرزاي شيرازي(ره) وصدور فتوا به اذن امام زمان (عج)

آية الله سيد محمد فشارکي(ره) خطاب به ميرزاي شيرازي(ره) عرضه داشت:

(( سيد،چرا عليه استعمار انگليس براي خدا قيام نمي کني؟

چرا بر تحريم تنبا کو فتوا نمي دهي؟

مگر خون تواز خون سيد ا لشهدا(ع) رنگين تر است؟))

جناب استا د نظري به شاگرد خويش انداخت وفرمود:

واقعش را بخواهي مدتها در فکر چنين فتوائي بودم وابعاد مختلف آنرا بررسي مي کردم تا اينکه ديروز به نتيجه نهائي رسيدم امروز به سرداب غيبت رفتم  تا از مولايمان امام  زمان(عج) اجازه صدور فتوا را بگيرم آقا نيز اجازه فرمودند ودقايقي قبل از آمدن شما فتوارا

نوشتم متن اين بود

((اليوم استعمال توتون وتنباکو باي نحو کان در حکم محاربه با امام زمان (عج) است))

اين فتواي به ظاهر ساده به زودي در سرتاسر ايران پخش گرديد و در همه جا غوغا بپا نمود تا آنجا که حتي ناصرا لدين شاه در حرم سراي خود دستور آوردن  قليان داد اما کسي اعتنا  نکرد، از اطاق خود بيرون آمد زنان را مشغول شکستن قليان هاي سلطنتي ديد به آنها  اعتراض کرد، يکي از زنان به او گفت ميرزاي شيرازي همان کسي که يک روز من و تو را به هم حلال نموده امروز توتون وتنباکورا حرام نموده . ناصرا لدين شاه با عصبا نيت فرياد زد:

معلوم نيست بر اين مملکت من حکومت مي کنم يا ميرزاي شيرازي؟

سرانجام فشار بيش از حد مردم به دربار،  شاه را وادار به لغو امتياز نمود.

بدين ترتيب توطئه انگليس در هم شکست و اهداف شيطاني شان به ثمر ننشست .

علما و مردم متدين اين پيروزي را به ميرزاي شيرازي تبريک گفتند .

اما ميرزا با گريه چنين چنين پاسخ داد:

( از اين پس دشمنان اسلام به فکر مبارزه با کانون خطر، یعنی روحانیون می ا فتند. )

زندگانی 82سا له سراسر مبارزه وافتخار میرزای شیرازی در سال 1312باخط سرخ شهادت به پایان آمدودر کنا ر درب شیخ طوسی که به حرم مطهر حضرت علی (ع)گشوده می شود ودر مدرسه ای که خود بنا نهاده بود به خاک سپرده شد

حال این سوال به ذهن می رسد که میرزای شیرازی  چگونه به محضر امام زمان(عج)

می رسد و از ایشان کسب تکلیف می نماید ؟

پاسخ اینکه میرزای شیرازی(ره)به مقام ولایت ونیابت امام زمان (عج)رسیده وعهده دار  ولایت وسرپرستی امور مسلمین گشته است تا آنجا که جز با اجازه آن حضرت لب از لب

 وا نمی کند و فتوائی جز به رضایت و خواست آن حضرت نمی دهد وطبق فرموده امام حسین (ع)از جایگاه امام شان وراه ارتباط با مولایشان به خوبی آگاهند

                                                                                         شیفتگان حضرت مهدی(عج)ج2ص355

بیگانه باش از خویش ، وز خویشتن میند یش

                                         جــــز آشـنا نبیــند ، دید ار آشنــا را

پـروا نه وش ز آتش، هرگز مشــو مشــوش

                                        داننــد اهـل دانـش، عین  بقــا ،فنا را

                                                                            ایة الله غروی اصفهانی

بیست  و چهارم اردیبهشت ماه، سالروز پیام تاریخی میرزای شیرازی در سال 1270 ه،ش  گرامی باد