امروز شهر لار حال و هواي ديگه اي داشت هر کسي يه جوري احساسات خودش و بروز مي داد

بچه کوچکي که هنوز توي بغل باباش بود با عکسي که از رهبر داشت وبا پيشاني بندي که روش نوشته بود « جانم فداي رهبر » ونوجوونا با کلاههايي که بر روي آنها لبيک يا خامنه اي نوشته شده بود ،وجوانان با شور و اشتياقي وصف نا پذير به استقبال نائب امام زمان خويش سر از پا نمي شناختند .

وقتي خبر نگار به آن خانم که کودکش در آغوش بود اين سؤال را پرسيد که: آقا را چقدر دوست داري گفت :«حاضرم اين پسرم را فداي رهبرم کنم» .آري همه چشمها در انتظار رهبر فرزانه شان بود .

گويي بهاري ديگري آمده بود ؛بهاري که بيست سال انتظار آن را کشيده بودند وامروز رهبر معظم انقلاب  با ورودش در لارستان کهن :اولين خاستگاه انقلاب اسلامي اين  بهار را به ارمغان آورد .

اصلا باورم نمي شد آن لحظه که در فرودگاه پس از ساعتي انتظار هواپيماي حامل رهبر انقلاب بر زمين نشست و با باز شدن درب هوايما خورشيد درخشان ايران از هواپيما پايين آمد .

براستي در آن لحظه سرتاپاي وجودم غرق شادي و سرور بود و سر از پاي نمي شناختم .و آن لحظه که دست مهربان رهبر را در دست گرفتم و بوسه بر آن زدم هيچگاه از يادم نمي رود

 صهيونيسم و تشکيل دولتى به نام اسرائيل

نويسنده کتاب «عقائد الاماميّه» در مورد قيام يهود در خاور ميانه و تشکيل دولتى به نام «اسرائيل» در سرزمين فلسطين، و بالاخره متلاشى شدن حکومت آنان، با شرکت اعراب و مسلمين به کمک يکديگر، و به ويژه ارتش نيرومندى که از طريق عراق براى سرکوبى يهود عازم فلسطين مى شود. در حديث بسيار جامع و جالبى از اميرمؤمنان على(عليه السلام) چنين نقل کرده است:

«قال أمير المؤمنين(عليه السلام): وستأتي اليهود من الغرب لإنشاء دولتهم بفلسطين.

قال النّاس: يا أبا الحسن! أنّى تکون العرب؟

أجاب(عليه السلام): أنذاک تکون مفکّکة القوى، مفکّکة العرى، غير متکاتفة وغير مترادفة.

ثمّ سئل(عليه السلام): أيطول هذا البلاء؟

قال: لا، حتّى إذا أطلقت العرب أعنّتها ورجعت إليها عوازم أحلامها، عندئذ يفتح على يدهم فلسطين، و تخرج العرب ظافرة و موحّدة، وستأتي النجدة من العراق، کتب على راياتها القوّة، و تشترک العرب والإسلام کافّة لتخلّص فلسطين، معرکة و أيّ معرکة فى جلّ البحر، تخوض النّاس في الدماء و يمشي الجريح على القتيل.

ثمّ قال(عليه السلام): و ستفعل العرب ثلاثاً، وفي الرابعة يعلم الله ما في نفوسهم من الثبات والإيمان، فيرفرف على رؤوسهم النصر.

ثمّ قال: وأيم الله يذبحون ذبح النّعاج حتّى لا يبقى يهوديّ في فلسطين».(1)

«اميرمؤمنان(عليه السلام) فرمود: يهود براى تشکيل دولت خود در فلسطين، از غرب ـ به منطقه عربى خاور ميانه ـ خواهند آمد.

عرضه داشتند: يا اباالحسن! پس عربها در آن موقع کجا خواهند بود؟

فرمود: در آن زمان عربها نيروهايشان از هم پاشيده و ارتباط آنها از هم گسيخته، و متّحد و هماهنگ نيستند.

از آن حضرت سئوال شد: آيا اين بلا و گرفتارى طولانى خواهد بود؟

فرمود: نه، تا زمانى که عربها زمام اُمور خودشان را از نفوذ ديگران رها ساخته و تصميمهاى جدّى آنان دوباره تجديد شود آنگاه سرزمين فلسطين به دست آنها فتح خواهد شد، و عربها پيروز و متّحد خواهند گرديد، ونيروهاى کمکى از ـ طريق ـ سرزمين عراق به آنان خواهد رسيد که بر روى پرچمهايشان نوشته شده: «القوّة»(2) و عربها و ساير مسلمانان همگى مشترکاً براى نجات فلسطين قيام خواهند کرد ـ و با يهوديان خواهند جنگيد ـ و چه جنگ بسيار سختى که در وقت مقابله با يکديگر در بخش عظيمى از دريا روى خواهد داد که در اثر آن مردمان در خون شناور شده و افراد مجروح بر روى اجساد کشته ها عبور کنند.

آنگاه فرمود: و عربها سه بار با يهود مى جنگند، و در مرحله چهارم که خداوند ثبات قدم و ايمان و صداقت آنها را دانست هماى پيروزى بر سرشان سايه مى افکند.

بعد از آن فرمود: به خداى بزرگ سوگند که يهوديان مانند گوسفند کشته مى شوند تا جايى که حتّى يک نفر يهودى هم در فلسطين باقى نخواهد ماند».

1)- عقائد الاماميّه، ج 1 ص 270

2)- ظاهراً اين کلمه اشاره به همان آيه شريفه: (وَأَعِدُّوُا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة)مى باشد.